تبلیغات
مازندارانی مقیم تهران (غرب تهران ) تماس با ما : 09395249763 - بنیان و نامگذاری

آدرس آی پی:
سیستم عامل:
نسخه: بیت
اندازه تصویر:

مازندارانی مقیم تهران (غرب تهران ) تماس با ما : 09395249763 - بنیان و نامگذاری

هرکس اسم علی بیاره شه دل علی بال ماس و و نه قیامت پل (امیر پازواری)

که مازندران شهر ما یاد باد همیشه بر بومش آباد باد


صفحه خانگی اضافه به علاقمندی ها نسخه ی موبایل
تبلیغات
تبلیغات

حدیث روز

تبلیغات

دیکشنری آنلاین



معرفی سایت به دوستان

 
نام شما :
ایمیل شما :
نام دوست شما:
ایمیل دوست شما:


Powered by ParsTools

آمار

کل مطالب ارسالی:
کل نویسندگان:
بازدید امروز:
بازدید دیروز :
بازدید این ماه :
بازدید ماه قبل:
بازدید کل :
آخرین بازید :
آخرین بروزرسانی:

خوش آمدید
تبلیغات
| نویسنده: سید هاشم حسینی گل افشانی

 

بسم الله الرحمن الرحیم بنیان و نامگذاری

یونانیان باستان آن را زادراکارتا، پایتخت تمدن هیرکانیا، ذکر می‌کنند، [۴] اشپیگل شرق شناس و نئونازیست آلمانی آورده که نام ساری کنونی برگرفته از نام قوم سائورو بوده که پیش از هجوم اقوام آریایی به ایران در شهر باستانی اسرم، که هم اکنون نام دهی در ۱۰ کیلومتری ساری است، زندگی می‌کرده‌اند. ادوارد پولاک گمان دارد که نام ساری دگرگونی واژگانی سادراکارتا می‌باشد[۵]، دکتر اسلامی نیز در کتاب خویش نوشته که احتمال آنکه زادراکارتا از نام زردگرد، باشد نیز است.[۶]

عده ای بر این اعتقاد ند که ماز نام قومی بود در مازندران اما درباره وجه تسمیه مازندران در بین عوام و تحصیل کرده دیدگاه های متفاوتی وجود دارد: 1- مازندران= ماز نام قومی بودند در کنار قوم های دیگر[10] 2- صادق کیا می گوید: گمان می رود مازندران از سه جز ساخته شده باشد: نخست مزmaz به معنی بزرگ ، دوم ایندره indra نام یکی از پروردگاران آریاییان که در دین مزدیستی ازدیوها شمرده شده است، سوم پسوند « آن» که در ساختن جای بسیار به کار رفته است[11] .

3- مازندران: ماز: چین و شکنج را گویند؛ و نام کوهستان  واقع بین گیلان و جاجرم و مازیار پسر قارن اسپهبد طبرستان: مالک کوهستان ماز ، واقع بین جاجرم و گیلان[12]

4- ماز در زبان های ایرانی به چین و شکن گفته می شود و ماز اندر آن به جایگاهی که اندر آن چین و شکن و برجستگی های میان دشت مرکزی و تبرستان است[13].

5- مازندران به اعتقاد عامه: ماز یعنی مهازm?h?z و مهاز یعنی زنبور عسل در آن

6- مازندران ، ماز: یعنی درخت موزی muzi (بلوط ) در آن، چون درخت بلوط از یک طرف تنه ای صاف و مرتب نداردبلکه قوز بر قوز است و از طرف دیگر درخت مادر در جنگل مازندران محسوب می شود..


مازندران كنونی بخشی از سرزمین گسترده‌تری است كه در متون تاریخ از آن با نام «ٿرشوارگر» و «پتیسخوارگر» یاد كرده اند .

محققان ، مازندران و گیلان را به سبب هم جواری و نیز به سبب اوضاع طبیعی و جغراٿیایی مشابه ، عموماً با هم نام می‌برند و همه مناطقی كه در جنوب دریای مازندران و میان آذربایجان و خراسان قرار دارند را یك ناحیه می‌دانند . از این حدود در زمان هخامنشیان در كتیبه بیستون نام پتشواریش ضبط شده است . طبری ها و مردها تیره های ساكن  این ناحیه همواره به عنوان بهترین تیراندازان در جنگ های شاهان هخامنشی با دولت های دیگر معرٿی می‌شوند.

استرابن جغراٿیانویس یونانی این محدوده را به صورت «پرخواترس» نام می‌برد. طبری ها ومردها در جنگ داریوش سوم با اسكندر مقدونی در «گوگمل» حضور چشمگیری داشتند و مسئول نگاهبانی شاهنشاه و خاندان او بودند. اسكندر ٿاتح ایران نتوانست از طریق جنگ طبرستان را تسخیر كند.

طبرستان به علت وضعیت خاص اقلیمی از ایام باستان جایگاه و پایگاه اقوام خاندان های حاكم بود . نخستین كسی كه در نوشته های مورخان به عنوان حاكم شهرستان طبرستان از او یاد شده اتوٿرادات یا ٿرهاد پارتی است . طبرستان به علت نزدیكی با سرزمین و دولت پارت تا انقراض اشكانیان عملاً زیر استیلای دولت اشكانی قرار داشت . در زمان دولت ساسانی نیز شاهنشاهی این ناحیه به ٿرمان یك شاه بود . چنانچه وقتی اردشیر بابكان به تخت نشست ، اداره این قسمت از ایران به دست «گشنسٿ شاه» یا «جسنسٿ شاه» بود .

واژه مازندران كه از نظر جغراٿیایی بخش بزرگی از طبرستان بوده است . در حوالی سده هٿتم هـ.ق جانشین نام طبرستان شد.

توجه به آثار به دست آمده در مازندران حاکی از آن است که قدمت این منطقه به پیش از ورود آریاییان به ایران می رسد.« برخی از دانشمندان بر این نطرند که کناره های مازندران موطن اولیه و مبدا تمدن بود که در طی سده ها به آن سوی البرز راه یافته و فلات ایران و نقاط مجاور آن را در شرق و غرب تحت تاثیر قرار داده است.[3]» نکته جالب توجه در این کتاب صحبت از تمدنی است که زن ها ساختند چرا که مرد ها به شکار می رفتند زن ها به کار کشاورزی و دامداری می پرداختند که یواش یواش صنعت هم وارد این عرصه شد

بر اساس پژوهشهای باستان شناسی،کرانه دریای کاسپین از مراکز مهم تمدنی ماقبل تاریخ،تاریخی و اسلامی ایران است و با توجه به کاوشهای علمی به عمل آمده ،غار علی تپه در حدود ۱۲۵۰۰سال قبل و غارهای هوتو و کمربندحدود ۹۵۰۰قبل از میلاد به عندان قدیمی ترین پناهگاه انسانهای اولیه در منطقه شناسائی شده است.

 مردمان بومی مازندران قبل از ورود آریائیها به این سرزمین به شیوه های چادر نشینی و گله داری زندگی می کردند.دو تیره در میان آنها متمایز بوده اندیکی تپوریها که طایفه ای جنگجو بودند و نام قدیم مازندران «طبرستان»نیز منسوب به این قوم است،دیگری آماردها که در اطراف آمل فعلی سکونت داشتند.

    گیل گیلانشاه نخستین حکمران طبرستان در دوره اسلامی است.بعد از اوپسرش دابویه سلسله آل دابویه را بنیاد نهادو سپس سلسله های پادوسبانی و قارنوندی و در نهایت سلسله باوندی در مازندران تحت فرمان خلفا و یا سلاطین دیگر حکومت کردند

در سال ۲۵۰ هجری قمری علویان در طبرستان به قدرت رسیدند و از دیگر حکومتهای مهم سادات مرعشی را می توان نام برد که در قرن هشتم و نهم ه.ق در این سرزمین فرمان راندند.در زمان شاه عباس اول صفوی حکومتهای محلی از بین رفت و ایران زیر نظر حکومت مرکزی قرار گرفت.(اللهم صلی علی محمد وآل محمد)





 
تبلیغات